WEIBULL() functie

Samenvatting WEIBULL() functie

De WEIBULL() functie gebruik je wanneer je wilt berekenen hoe groot de kans is dat een waarde binnen een bepaalde tijd of omvang voorkomt volgens de Weibull-verdeling. Deze functie wordt vaak toegepast in kwaliteitscontrole, voorspellingen van faalgedrag en statistische analyses waarin tijd tot falen centraal staat. In situaties waarin je bijvoorbeeld de betrouwbaarheid van een machineonderdeel wilt inschatten, helpt deze functie je om inzicht te krijgen in risico’s en prestaties. De Weibull-verdeling is flexibel en ondersteunt zowel stijgende als dalende faalpercentages, waardoor het een waardevol hulpmiddel is in technische en analytische modellen. Omdat je in Excel werkt met een Nederlandstalige versie, is de functie volledig taalspecifiek aangepast.

Vertaling

Nederlands: WEIBULL()
Engels: WEIBULL()
Duits: WEIBULL()

Resultaat waarde

Berekent de variatie op basis van de volledige populatie inclusief getallen tekst en logische waarden

Doel

Het doel van de WEIBULL() functie is het berekenen van een kansdichtheid of een cumulatieve kans dat een waarde optreedt volgens de Weibull-verdeling. Daarbij kun je kiezen tussen een enkel punt of een optelling van alle kansen tot dat punt. Hiermee breng je faalgedrag, levensduur of risico’s in kaart.

Syntaxis

=WEIBULL(x;alfa;beta;cumulatief)

Argumenten

x
Dit is de waargenomen waarde die je wilt gebruiken binnen de verdeling. Als x kleiner is dan 0, krijg je de foutwaarde #GETAL!.

alfa
De vormparameter van de Weibull-verdeling. Een waarde kleiner dan of gelijk aan 0 leidt tot de foutwaarde #GETAL!. Deze parameter bepaalt de vorm, zoals een stijgend of dalend faalpercentage.

beta
De schaalparameter. Als deze kleiner dan of gelijk aan 0 is, krijg je #GETAL!. Deze parameter beïnvloedt de spreiding van de data en bepaalt op welke schaal de verdeling wordt toegepast.

cumulatief
Deze waarde geef je op als WAAR of ONWAAR. Met WAAR krijg je de cumulatieve kans, met ONWAAR de kansdichtheid. Als je een niet-logische waarde invult, verschijnt de fout #WAARDE!.

Gebruik van WEIBULL() functie

Je gebruikt de WEIBULL() functie als je inzicht wilt krijgen in de kans dat een gebeurtenis optreedt binnen een bepaalde tijdsperiode. Stel dat technisch analist Iris wil weten hoe groot de kans is dat een pomp faalt vóór 1000 draaiuren. Dan kan ze dit berekenen door:

=WEIBULL(1000;1,5;2000;WAAR)

Wanneer je met de kansdichtheid wilt werken om enkel een puntwaarde te analyseren, kun je:

=WEIBULL(A2;C2;D2;ONWAAR)

In een scenario waarin je gegevens dynamisch wilt ophalen uit een andere sheet, kun je de functie combineren met INDIRECT(), zoals:

=WEIBULL(INDIRECT("Machine1!B2");A2;B2;WAAR)

Ook kun je de functie opnemen in een voorwaardelijke constructie met ALS() om na te gaan of een machine een risicodrempel overschrijdt:

=ALS(WEIBULL(C5;1,2;1500;WAAR)>0,8;"Risico";"OK")

Omdat WEIBULL() statische en dynamische gegevens ondersteunt, kun je deze ook koppelen aan BLAD() of BLADEN() om afhankelijk van het aantal sheets een variabel model te bouwen. Denk bijvoorbeeld aan een dashboard waarin elke sheet een machine vertegenwoordigt.

=WEIBULL(500;BLAD();4000;WAAR)

Door deze flexibiliteit bouw je uitgebreide betrouwbaarheidsonderzoeken in Excel zonder externe tools. Zorg er wel voor dat je parameters correct zijn ingesteld, want een verkeerde schaal- of vormparameter leidt snel tot foutieve conclusies.

Waarom WEIBULL() functie gebruiken?

Je gebruikt de WEIBULL() functie omdat de Weibull-verdeling extreem veelzijdig is. Of je nu werkt aan technische risicoanalyses, voorraadsimulaties of levensduurmodellen, deze functie past zich aan vrijwel elk gedragspatroon aan. De vormparameter alfa maakt het mogelijk om een stijgende of dalende faalfrequentie te modelleren, terwijl beta bepaalt hoe breed de spreiding is. Hierdoor krijg je een helder inzicht in faalrisico’s en betrouwbaarheid. Een veelvoorkomende fout in Excel is het door elkaar halen van cumulatieve en niet-cumulatieve kansen. Wanneer je bijvoorbeeld ONWAAR invult terwijl je eigenlijk een totale kans wilt berekenen, krijg je misleidende resultaten. Een voorbeeld dat dit illustreert:

=WEIBULL(F2;A2;B2;ONWAAR)

Als je eigenlijk het cumulatieve gedrag wilt zien, moet je:

=WEIBULL(F2;A2;B2;WAAR)

Daarnaast helpen logische checks met ALS() je om foutwaarden af te vangen. In een risicoanalyse kun je bijvoorbeeld:

=ALS(WEIBULL(H3;1;500;WAAR)>0,7;"Onderhoud inplannen";"Geen actie")

Werk je met dynamische tabellen, dan kun je via INDIRECT() data van andere BLAD-nummers automatisch binnenhalen. Dit voorkomt dat je handmatig referenties wijzigt. Tips om fouten te voorkomen zijn onder andere het controleren of alfa en beta strikt positief zijn en nagaan of x niet onder nul komt. Onrealistische waarden leiden direct tot #GETAL!, zodat je probleem meteen zichtbaar wordt. Deze foutmeldingen helpen je om je model robuust te houden en voorkomen dat je verkeerde conclusies trekt op basis van foutieve invoer.

Opmerkingen WEIBULL() functie

• #GETAL! verschijnt als x, alfa of beta ≤ 0 is.
• #WAARDE! verschijnt als je cumulatief een niet-logische waarde geeft.
• Compatibel met Excel Online, Mobile en Desktop.
• In Excel Starter werkt deze functie mogelijk beperkt.
• De functie berekent kansdichtheden en cumulatieve kansen volgens de Weibull-verdeling.
• De functie ondersteunt geen matrixformules.
• Negatieve getallen worden genegeerd en geven foutwaarden.
• De invoerwaarden moeten numeriek zijn.
• Cumulatief werkt alleen met WAAR of ONWAAR.
• De functie ondersteunt Nederlandse syntaxis en scheidingstekens.

Deze functie is vervangen door een of meer nieuwe functies die nauwkeuriger zijn en een duidelijkere naam hebben. Deze functie is op dit moment nog beschikbaar ten behoeve van compatibiliteit met eerdere versies, maar u wordt aangeraden om vanaf nu de nieuwe functies te gebruiken, omdat deze functie mogelijk in een toekomstige versie van Excel wordt verwijderd.