Samenvatting BETAINV() functie
De BETAINV() functie gebruik je wanneer je wilt berekenen welke waarde hoort bij een bepaalde kans in een bètaverdeling. De functie werkt ideaal als je modellen bouwt waarin kansen variëren tussen twee grenzen, bijvoorbeeld bij projectrisico’s, A/B-testing of kwaliteitscontrole. Je kunt de functie goed combineren met andere statistische functies, maar ook met logische functies zoals ALS(), of verwijzingen via INDIRECT() om dynamische parameters te gebruiken. Wanneer je met scenarioanalyse of simulaties werkt, helpt BETAINV() je om precieze kanswaarden te bepalen op basis van een vooraf berekende verdeling.
Vertaling
Nederlands: BETAINV()
Engels: BETAINV()
Duits: BETAINV()
Resultaat waarde
Geeft als resultaat de inverse van de cumulatieve verdeling voor een gegeven bètaverdelingDoel
Het doel van BETAINV() is om op basis van een opgegeven kans te berekenen welke waarde hoort bij de cumulatieve bètaverdeling tussen een ondergrens en bovengrens. Je zet dus een kans om naar een daadwerkelijke waarde binnen een bereik.
Syntaxis
=BETAINV(kans; alfa; beta; [A]; [B])
Argumenten
kans
Dit is de cumulatieve kans waarvoor je de bijbehorende waarde wilt bepalen. De waarde moet liggen tussen 0 en 1. Als je bijvoorbeeld een kans van 0,8 invult, bereken je de waarde waaronder 80% van de verdeling valt. Als de waarde niet binnen 0–1 ligt, krijg je de foutmelding #GETAL!.
alfa
De vormparameter die de kromming van de verdeling beïnvloedt. Deze moet groter zijn dan 0. Een foutieve waarde leidt tot #GETAL!.
beta
De tweede vormparameter, eveneens groter dan 0. Samen bepalen alfa en beta de vorm van de bètaverdeling. Is beta gelijk of kleiner dan 0, dan verschijnt de foutwaarde #GETAL!.
A – [optioneel]
De ondergrens van het interval waarin je de distributie projecteert. Als A gelijk is aan B, geeft de functie #GETAL!. Laat je dit argument weg, dan wordt 0 gebruikt.
B – [optioneel]
De bovengrens van het interval. Deze moet groter zijn dan A. Laat je de waarde weg, dan gebruikt Excel standaard 1. Vul je een foutieve grens in, dan verschijnt #GETAL!.
Gebruik van BETAINV() functie
Je gebruikt BETAINV() wanneer je werkt met statistische modellen waarin een variabele een bereik heeft, maar niet normaal verdeeld is. Denk aan verwachtingsmodellen van projectresultaten, of kansverdelingen bij kwaliteitsmetingen. Stel dat financieel analist Eva de kans wil bepalen dat een projectresultaat binnen een bepaalde marge valt. Ze kan de kanswaarde instellen en met BETAINV() berekenen waar dat punt precies ligt. Bijvoorbeeld:
=BETAINV(0,75; 2; 5)
Gebruik je dynamische parameters uit andere cellen, dan kun je via INDIRECT() flexibel verwijzen naar variabelen in scenariotabellen. Als jij een dynamische ondergrens gebruikt, werkt een formule als:
=BETAINV(D2; INDIRECT("B3"); INDIRECT("B4"); 0; 1)
Je kunt BETAINV() ook combineren met ALS() om verschillende berekeningen te maken afhankelijk van invoerwaarden. Een voorbeeld:
=ALS(E2>0,9; BETAINV(0,9; B2; C2); BETAINV(0,5; B2; C2))
Wanneer je projectrisico’s simuleert in Excel, kun je een bètaverdeling gebruiken om realistische variaties toe te voegen aan berekeningen. Stel dat analist Pieter een model bouwt waarin kosten variëren tussen €10.000 en €20.000. Hij kan dan:
=BETAINV(0,6; 3; 4; 10000; 20000)
Door BLAD() of BLADEN() te gebruiken kun je automatisch bepalen op welk blad je uitkomsten verzamelt, bijvoorbeeld in dashboards. Dit helpt wanneer je data wilt centraliseren of berekeningen wilt combineren met andere statistische functies.
Waarom BETAINV() functie gebruiken?
De BETAINV() functie geeft veel controle wanneer je werkt met variabelen die begrensd zijn en asymmetrisch verdeeld kunnen zijn. In tegenstelling tot een normale verdeling kun je met een bètaverdeling heel precies bepalen hoe waarden zich verdelen binnen grenzen. Dat maakt de functie ideaal als je simulaties bouwt, of als je werkt met gevoeligheidsanalyses waarin je realistische variatie wilt modelleren. Stel dat consultant Iris werkt aan een A/B-test en de kans wil bepalen dat een conversieratio binnen een specifiek bereik valt. Dan gebruikt ze:
=BETAINV(0,95; G2; H2; 0; 1)
Een veelgemaakte fout is dat je waarden buiten het bereik 0–1 invult. Zodra je dat doet, verschijnt #GETAL!. Zorg er dus voor dat je kanswaarden bijvoorbeeld via validatie of via ALS() geborgd blijven. Een voorbeeld:
=ALS(D2>1; "Ongeldige kans"; BETAINV(D2; B2; C2))
Een ander risico is dat alfa en beta te laag gekozen worden. Als je ze instelt op 0 of lager, werkt de functie niet en krijg je meteen #GETAL!. Gebruik daarom positieve waarden en hou rekening met de gevoeligheid van je distributie. Daarnaast moet B altijd groter zijn dan A; anders zul je een foutmelding krijgen of een onjuiste interpretatie van je model. Door goede dynamische parameters uit cellen te halen, voorkom je dit. Met een formule zoals:
=BETAINV(F2; B2; C2; D2; E2)
zorg je dat de grenzen logisch ingeregeld blijven. Als toevoeging kun je een opsomming gebruiken:
- Kans moet tussen 0 en 1 liggen.
- Alfa en beta moeten groter zijn dan 0 zijn.
- A moet lager zijn dan B.
Opmerkingen BETAINV() functie
- De functie werkt met cumulatieve kansen tussen 0 en 1.
#GETAL!verschijnt wanneer argumenten buiten toegestane limieten vallen.#WAARDE!verschijnt bij tekst in numerieke argumenten.- Excel Online ondersteunt alle argumenten volledig.
- Excel Mobile kan afrondingsverschillen geven bij extreme alfa/beta-waarden.
- Excel Starter ondersteunt geen alle geavanceerde statistische functies.
- A en B worden genegeerd als ze niet numeriek zijn.
- De functie retourneert een numerieke waarde binnen het bereik A–B.
- Bij iteratieproblemen kan Excel een convergentiewaarschuwing geven.
- Regionale instellingen bepalen of je komma’s of punten gebruikt.
Deze functie is vervangen door een of meer nieuwe functies die nauwkeuriger zijn en een duidelijkere naam hebben. Deze functie is op dit moment nog beschikbaar ten behoeve van compatibiliteit met eerdere versies, maar u wordt aangeraden om vanaf nu de nieuwe functies te gebruiken, omdat deze functie mogelijk in een toekomstige versie van Excel wordt verwijderd.

